„Wspomnienia Polskie”

„WSPOMNIENIA POLSKIE”

W. Gombrowicz
Teatr Powszechny im. J. Kochanowskiego – Radom – grudzień 2012

To jest Gombrowicz, ale trochę inny Gombrowicz niż ten, z którym mamy do czynienia w „Ślubie”, „Transatlantyku” czy w „Dziennikach”. „Wspomnienia” są bardziej intymne Gombrowicz jest bardziej liryczny, nie przemawia ex cathedra, jak nieraz robi to w „Dzienniku”. Nie chce zabłysnąć wiedzą, refleksją, analizą świata. Jest „skromniejszy”, skupia się na własnych przeżyciach i jest dość szczery. Dość. O ile autor w ogóle bywa szczery…
„Wspomnienie polskie” powstały w Argentynie jako cykl pogadanek radiowych, które jako stypendium Radia Wolna Europa, ratowały autora z finansowych tarapatów. Wiadomo, że ta stała seria – pisana mniej więcej co dwa tygodnie – nigdy nie pojawiła się w eterze. Tekst nie widział dotąd również świateł sceny. Tematem „Wspomnień polskich” jest przede wszystkim młodość pisarza. Pisze o dojrzewaniu w Polsce w dwudziestoleciu międzywojennym, o środowisku, w którym żył, o tym jak determinowała go ziemiańsko – szlachecka rodzina, o trudnych początkach swego pisarstwa, o swoim życiowym nieudacznictwie.
Chętnie wracam do Gombrowicza z dwóch powodów. Po pierwsze bardzo mi odpowiada jego stosunek do Polski. To jest zupełnie rewolucyjne spojrzenie, wywracające dotychczasowe myślenie o patriotyzmie. Powód drugi to jego odkrycie, o nieustannym zmaganiu człowieka z formą, cokolwiek przez tę formę będziemy rozumieć: państwo, kościół, tradycję, styl życia, czy drugą osobę.(…) Gombrowicz jest oryginalny – inny. To pierwsza rzecz, która od razu budzi zainteresowanie. Takiego „Ślubu” nikt nie napisał, podobnie jak takiej „Operetki”. Pokusa zmierzenia się z jego warstwą literacką jest bardzo silna. Jest w niej kreowana przez autora zarówno silna forma teatru, jak i ogromny bagaż intelektualny. Teatr Gombrowicza porusza się w kręgu najważniejszych rozstrzygnięć: kim jest człowiek wobec drugiego człowieka, kim jest człowiek wobec formy, kim jest człowiek wobec świata, kim jest człowiek wobec Boga. To pytania, na które pewnie nie jest w stanie dać odpowiedzi, chociaż próbuje. Ale my te pytania wciąż możemy zadawać, dlatego ta literatura jest taka ciekawa.
Mikołaj Grabowski

TWÓRCY

Scenariusz na podstawie dzienników „Wspomnienia Polskie” Witold Gombrowicz
Reżyseria: Mikołaj Grabowski
Adaptacja: Mikołaj Grabowski
Opracowanie muzyczne: Mikołaj Grabowski
Scenografia i kostiumy: Katarzyna Kornelia Kowalczyk
Projekcje: Katarzyna Kornelia Kowalczyk, Jarosław Tokarski
Światła: Michał Grabowski
Obsada: Maria Gudejko, Joanna Jędrejek, Karolina Winiarek, Sebastian Cybulski, Janusz Łagodziński, Jarosław Rabenda, Wojciech Wachuda

http://www.teatr.radom.pl/spektakle/id/126